آپارتمان دلوین | معماری در امتداد شهر

این پروژه تلاشی است برای شکل دادن به یک ساختمان مسکونی در بستر متراکم شهری ؛ جایی که معماری نه به عنوان یک حجم منفرد ، بلکه به عنوان بخشی از جداره و زندگی روزمره شهر تعریف می شود. ایده ی اولیه پروژه از تجزیه یک حجم یکپارچه و شکل دادن دوباره ی آن بر اساس نیازهای فضایی ، نور ، دید و ارتباط با شهر شکل گرفته است . عقب نشستگی ها و شکاف های میان حجم ها ، علاوه بر ایجاد تنوع در سیمای ساختمان، فضاهایی نیمه باز برای مکث ، تنفس و ارتباط ساکنان با فضای بیرون فراهم می کنند.
در نمای پروژه ، تضاد میان سطوح روشن و یکدست و بافت آجری ، به عنوان ابزاری برای تعریف عمق و خوانایی حجم به کار گرفته شده است. آجر در بخش هایی از پوسته ، ضمن ایجاد پیوستگی و حس ماندگاری ، با ریتم منظم خود مقیاس انسانی بنا را تقویت می کند ؛ در مقابل ، صفحات سفید با فرم های ساده و کشیده ، هندسه ی کلی ساختمان را خواناتر کرده و به آن کیفیتی معاصر می بخشند . بازشوها نیز صرفا به عنوان عناصر عملکردی تعریف نشده اند ، بلکه در ارتباط با تراس ها ، فرورفتگی ها و فضای سبز ، بخشی از سازمان دهی فضایی و بیان معماری پروژه هستند.
در نهایت پروژه تلاشی است برای ایجاد تعادلی میان جرم و خلا، صلبیت و شفافیت ، خصوصی و عمومی ؛ معماری ای که ضمن پاسخگویی به شرایط یک زندگی معاصر شهری ، با ایجاد فضاهای میانی و توجه به کیفیت نور ، دید و فضای سبز ، تجربه ای آرام تر و انسانی تر از سکونت در شهر ارائه می دهد.